"Po co gadać o budzeniu się, kiedy tak dobrze
jest spać"

Nie pisało się już czas jakiś. Wessało życie, można by powiedzieć. Wszystko sprowadza się do kilku słów: szkoła, praca, absolutny brak oddechu. I tak to jest, dorosłość w miarę swoich możliwości upomina się o mnie. Od czasu do czasu przychodzi moment zadumy, na temat tego, co jest tak naprawdę ważne, co należy pielęgnować i inne tego typu bajery. Jak poukładać sobie życie, by było zajęte, dobrze przeżyte i wartościowe? Jak spędzać wolny czas, by nie czuć niszczącego oddechu bezczynności? Chyba przyszedł czas powrotu do pisania.